Rozdział III

       Po wystawnym obiedzie wszyscy udali się na Mszę Św., po czym zaczęli się rozchodzić.

- Masz ochotę na spacer? – ks. Michał dogonił Karolinę.
- Jasne, czemu nie. – odparła.

       Oboje pożegnali się ze wszystkimi i poszli w swoją stronę. Przez parę minut szli w ciszy, ale mężczyźnie zaczęło to przeszkadzać.

- To .. co tam u Ciebie? – nie miał pojęcia o co spytać.
- W porządku, odpoczywam od szkoły.– oznajmiła z uśmiechem.
- Czyli zaczęłaś praktyki co? – spytał – Gdzie teraz pracujesz?
- W zakładzie fotograficznym. – odpowiedziała.
- Odwiedzę Cię. – spojrzał na nią.
- A zapraszam. – uśmiechnęła się.

       Powoli rozmowa zaczęła się rozkręcać. Co trochę znajdywali jakiś nowy temat do rozmów. W końcu nie widzieli się już dwa miesiące. Jak się poznali? Kiedy Karolina poszła do pierwszej klasy technikum, jej wujek został proboszczem w parafii, w której był ks. Michał. Karolina często przebywała na plebani, przez co poznała wszystkich księży tam pracujących. W czasie wakacji ks. Michał został przeniesiony do innej parafii. Ta wiadomość nie należała do dobrych. Taki bieg wydarzeń przyczynił się do tego, że Karolina i Michał nie mogli widywać się tak często jak dotychczas.

- To mój dom. – powiedziała Karolina, kiedy doszli do kamienicy, w której mieszkała. – wejdzie ksiądz? – zaprosiła go.
- Nie, dzięki, może innym razem. – uśmiechnął się, mimo że z jego oczu czytała, że bardzo chciał wejść. – Ja już będę wracał, muszę ogarnąć kiedy mam busa do domu. – uśmiechnął się z wysiłkiem.
- Rozumiem, ale jakby co to zapraszam w każdej wolnej chwili. – odwzajemniła uśmiech.
- W każdej chwili? – spytał z cwaniackim uśmiechem.
- Oj no .. – zbulwersowała się dla żartów – Wie ksiądz o co mi chodzi. – powiedziała.
- Rozumiem Cię. – roześmiał się, po czym przytulił przyjaciółkę, na pożegnanie.
- Do zobaczenia za kolejne dwa miesiące. – szepnął.
- E no, mam nadzieję, że szybciej się zobaczymy. – odpowiedziała. Po paru minutach zbierania się do ostatniego pożegnania przed powrotem księdza do swoich codziennych obowiązków Karolina zostawiła przyjaciela pod domem. Ten chwilę postał, po czym sam ruszył w stronę przystanku.

***

- „Just gonna stand there and watch me burn. But that's alright because I like the way it hurts” – Karolina szykowała się już do snu, kiedy usłyszała dzwonek jej telefonu.
- Słucham? – spytała.
- Hej to ja Marcin. Nie przeszkadzam?
- Hej, skąd, jasne, że nie przeszkadzasz. Ale mogę wiedzieć czemu dzwonisz do mnie o dziewiątej wieczorem co?
- Chciałem Cię powiadomić, że jutro idziemy w plener, więc masz się ubrać cieplej niż zwykle. – uśmiechnął się.
- Ahaś, ale ja się ubieram ciepło. – na jej twarzy pojawił się cwaniacki uśmiech, który miał swoje odzwierciedlenie w tonie głosu.
- Nie no, oczywiście ubierasz się jak na zimę. – zaczął się z nią droczyć.
- Okey, okey, ubiorę się cieplej, ale nie zdziw się, jeżeli wejdę do zakładu w niezapiętej kurtce. – uśmiechnęła się.
- Tylko spróbuj tak wejść. – użył sarkazmu – A wymyślę Ci jakąś karę.
- Już się boję. – przez parę minut rozmawiali przez czysty sarkazm.
- A jak tam obiad co? – spytał, na co Karolina trochę się zdziwiła, że coś na ten temat wiedział, ale zaraz sobie przypomniała, że wspominała mu coś w piątek.
- A w porządku. Było parę osób z oazy, których dawno nie widziałam, ogólnie zrobiłam trochę zdjęć, jutro Ci je pokażę.
- Ale nie na aparacie.
- Spoko, pamiętam: „Na aparacie nie ogląda się zdjęć”. – przytoczyła regułkę wpajaną jej i Jesice na praktykach od pierwszego dnia.
- No i chociaż trochę pamiętasz z moich lekcji, cieszę się. – oznajmił.
- Yh, okey, a teraz Cię przeproszę, ale ja już idę spać, pogadamy jutro w pracy. – uśmiechnęła się miło.
- No późno już. To do jutra. Nie spóźnijcie się. Dobranoc.
- Okey, dobranoc. – wymienili się uśmiechem zawartym w słowie i rozłączyli się.

          Karolina odłożyła telefon i położyła się do łóżka. Pogrążona w swoich myślach zasnęła.

*****

Witam wszystkich ;*
Wiem, że rozdział jest zbyt krótki, ale na pewno będą dłuższe. Wczoraj wróciłam z Rzymu, z którego przywiozłam sporo przeżyć, a co najważniejsze wenę. Tak więc myślę, iż najbliższe odcinki będą Wam się podobać ;*
Pozdrawiam, Caroline.♥