Przejdź do głównej zawartości

Rozdział VI


          Po drodze praktykantki mijały knajpkę, do której Karolina czasem przychodziła z księdzem Michałem. Naszła je ochota na zapiekankę prosto z pieca. Po chwili czekały na zamówione jedzenie.

- I jak tam, masz już autograf Erica Saade? - spytała z zaciekawieniem Karolina.

Eric Saade ;)

          Jesika dwa tygodnie temu znalazła w jednym z czasopism adres swojego idola z dopiskiem, że piosenkarz odpisuje na każdy list, do którego dołącza także swoje zdjęcie z autografem. Jess była w niebo wzięta i od razu zabrała się do pisania listu. Karolina pomagała jej w tłumaczeniu, dzięki temu, że Karls ma rodzinę i jedną z przyjaciółek za granicą zna angielski rewelacyjnie. Kuzyn Karoliny, Szymon stara się zawsze rozmawiać z nią po angielsku, za czym ona sama nie przepadała, ale przywykła, dzięki czemu jest najlepsza w klasie pod względem tego przedmiotu.

- Jeszcze nie, ale myślę, że jakoś na dniach go dostanę. – uśmiechnęła się – Po drodze zajrzymy jeszcze do hurtowni, muszę kupić zeszyt do matmy, bo mi się skończył.
- Okey, też muszę kupić zeszyt, z tym, że do chemii.

Po dziesięciu minutach obie zajadały się zapiekankami, popijając je sokiem pomarańczowym.

          Niecałe dwie godziny później Karolina wchodziła do kamienicy, w której mieszkała. Będąc w środku skierowała się ku schodom i weszła po nich na górę. Stała teraz przed swoimi drzwiami i przekręcała klucz w zamku. Na ten dźwięk poderwał się leżący w kuchni mały czarny zwierzak.

- Hej, Baylor. Idziemy na spacer? – spytała bawiąc się z psem, będącym mieszanką białego Westa i czarnego Labradora. Kolor sierści odziedziczył po ojcu.


          Karolina pogłaskała pupila, po czym położyła torbę w salonie. Wzięła do ręki smycz, na co Baylor jeszcze bardziej się ucieszył. Miała trochę trudności z zapięciem mu smyczy, ponieważ zaledwie dwunasto-miesięczny szczeniaczek cały czas skakał z radości na swoją panią. Parę minut później Karolina pogrążyła się w myślach.

          Było dość ciepło, jak na tą porę roku. Powoli zaczęło się ściemniać, a śnieg z każdą chwilą prószył coraz bardziej. To nie przeszkadzało młodej dziewczynie, ani jej pupilowi. Wręcz przeciwnie, Baylor radośnie biegał wzdłuż i wszerz chodnika, wkładając czarny nosek w biały puch, próbując poczuć jego zapach. Karolina szła przed siebie, zastanawiając się czy nie odwiedzić księdza Michała. Ostatnio kiedy się z nim widziała wyglądał niepokojąco, czuła też od niego alkohol. Wiedziała, że lubi wypić, ale wiedziała także, że zna umiar, dlatego nie martwiła się o niego tak bardzo. Wtedy miała przeczucie, że coś jest nie tak. Zdecydowała, że najpierw do niego zadzwoni, by spytać czy będzie miał dla niej czas.


          Z zamyślenia wyrwał ją Baylor, który skakał na nią piszcząc, czym sygnalizował, że chce już wracać do domu. Karolina uśmiechnęła się do szczeniaczka i głaszcząc go powiedziała: Już wracamy. Po tych słowach skierowali się w stronę kamienicy.

          Wieczorem Karolina siedziała wygodnie w fotelu i popijając czekoladowe cappuccino, zajęła się czytaniem pierwszej części Trylogii czasu. Dziewczyna była wykończona, przez co nie czytała za długo. Pogrążona we śnie zasnęła na fotelu.

Komentarze

  1. Super ! :)
    obserwuję i pozdrawiam :*
    http://mylifeisadreamx3.blogspot.com/
    http://www.bloglovin.com/blog/4719397/jesli-wszyscy-juz-w-ciebie-zwatpili

    OdpowiedzUsuń
  2. Nominowałam Cię do LIEBSTER AWARD :)
    www.shajcendy.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Nieźle piszesz :) + obserwuję

    http://so-fucking-true.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. O matko gfdsxcvfdsxcds biorę się za czytanie, szkoda ze krótki rozdział ed : c

    OdpowiedzUsuń
  5. Naprawdę niezłe ; D
    Czekam na więcej !

    OdpowiedzUsuń
  6. Świetne! Ksiądz |lol2| hehs, ale na serio, niezłe, masz potencjał.

    OdpowiedzUsuń
  7. Świetny blog warty uwagi. Napewno będę zaglądać częściej :) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  8. Bardzo fajny blog . Są tu ciekawe opowiadania . Sądze że będe go odwiedzac na bierząco ;)\ Kom zostawiła Mansonowa .

    OdpowiedzUsuń
  9. Na prawdę świetny blog jak i rozdział. Mam nadzieję, że często będę tu zaglądać, a Ty nadal będziesz prowadzić tak świetny blog. Oby tak dalej i do następnego! :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Super ! Będę tu częściej zaglądać ! Powodzenia w pisaniu ;) + obserwuję !

    OdpowiedzUsuń
  11. Kocham Trylogię Czasu ♥♥♥
    Nareszcie trochę więcej opisów. Oby tak dalej ;)

    www.my-life-in-warsaw.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. łał, nie dość że świetnie piszesz to jeszcze zamieszczasz extra zdjęcia

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział dwunasty

                 Minęły 4 godziny od rozpoczęcia wernisażu. Wszyscy zaproszeni goście powoli zaczęli się rozchodzić. Na koniec została tylko garstka ludzi. Marcin ujął butelkę szampana i zaczął wszystkim polewać. - Uwaga! Wznoszę toast za nasze dwie urocze praktykantki. – odrzekł po chwili unosząc swój kieliszek do góry. Było kilka takich toastów, po czym reszta zgromadzonych poszła do domu. Zostali już tylko Jesika i Karolina, ks. Paweł, a także dwóch strażników, którzy zamykali drzwi Starostwa.                  Ksiądz Paweł zaproponował, że odwiezie dziewczyny do domu. Najpierw zawiózł Jesikę, bo chciał, a zarazem musiał porozmawiać z Karoliną na osobności. Ksiądz zabrał przyjaciółkę na plebanię. Uważał, że tam nikt nie będzie im przeszkadzał.                  Gdy wjechali na teren parafii ksiądz zaparkował auto na parkingu przy plebani, po c...

Rozdział dziewiąty

************************************ Dziękuję za wszystkie komentarze i zapraszam do dalszego komentowania mojego bloga ;** Życzę miłej lektury ;) Pozdrawiam ;) ************************************                    Kiedy Przemek zobaczył, że Karolina bierze z lady kwiaty, poczuł kłucie w sercu. Czyżby zazdrość? Zamyślił się, ale nie na długo, ponieważ Karolina, podczas gdy układała bukiet ukłuła się w palec. - Auć, fuckin’ shit – powiedziała cicho, po czym przyłożyła zraniony palec do ust. - Od kogo kwiaty? – spytał Przemek, gdy wychodzili ze studia. Starał się, żeby w jego głosie nie dało się czuć złości. - Chcesz znać prawdę, czy wolisz kłamstwo? – odpowiedziała pytaniem. - Co za pytanie, oczywiście, że chcę znać prawdę. – rozchmurzył się. - Od księdza Michała. – powiedziała ściszając głos. - Zrobił Ci coś, a teraz przeprasza? – tym razem Karolina poznała, że Przemek się wkurzył. - Czemu od razu przeprosiny, co? Po pr...

Rozdział II

        Obudził się, spojrzał na telefon w celu sprawdzenia godziny, lecz jego uwagę przykuł sms od Kasi, jego dziewczyny.                                               „Skarbie, przypominam Ci,                                                że jutro idziemy na obiad imieninowy                                                do księdza Pawła.                                                                 Kocham Cię.”        ...